• تو کتابخونه ام دارم می گردم ببینم چی میشه برای یک مسافرت دو هفته ای برداشت, "سمک عیار" و "سوربز " مدتهاست جلو چشمامه, برم یه نقد بخونم راجع بهشون ببینم باید جایگزین براشون پیدا کرد یا نه.
• شهرزاد 12 هم امشب بعیده برسم نگاه کنم.
• چمدونم وسط اتاق ولو ئه.
• ......*
• رئیس امروز گفت: من نمیام, خودت باید بری تا هم دو هفته از شرت! راحت بشم هم کار یاد بگیری :( خدا به داد اون سه تا بینوایی برسه که من شدم لیدرشون
• این دو هفته را خدا ختم بخیر کنه, 
• آمپولهایی که زدم داره اثر می کنه, فقط خدا کنه عوارض سفکسیم اونجوری که دکتر میگفت نباشه وگرنه رسما آسفالت میشم.
• اینجا هم کمی استراحت کنه, تا اگر عمری باقی موند برگردیم. قدیمی ها که اینجا را بعیده یادشون مونده باشه, چه برسه به خوندن, جدیدی ها هم خدا بهشون اجر دنیوی و اخروی دهد 
• تا بعد...

* یه وقتی, یه جایی خونده بودم که " غلاف کن در این/اون وادی زبان به کار ناید" ما هم مطیع ایم :)

الان نشستم تو تاکسی و علیرغم خبر های خوش سایت های خبری دارم سعی می کنم با دیدن آسمون صاف و آبی به بی خوابی دیشب و حال بد هفته گذشته و ماموریت  دو هفته آینده و کنجکاوی مسافر کناری فکر نکنم...

انشالله که امروز روز خوبی 😊

* تزه دارم وخامت اوضاع دست اندازها این شهر را درک می کنم

* حافظ میگه:

منتظرم ببینم واکنش حضرات چیه امروز

امروز لبو فروش

فردا ....

راه نفس این شهر را همین ها بستند وگرنه برج های n طبقه یا ماشین های نمره نشده چند میلیاردی که برای حفظ و بقای این شهر پر بلا از اوجب واجباته.

خدا جون هنوز امیدواری بهمون دیگه؟!

اما

از این محل هم رفته بود...

*وای بر احوال کسی که عقلش بی می , مستی می کنه.....

ولی این هوای تهران نفس خیلی ها را به شماره انداخته...

خدایا رحمی فرما

رسم روزگار غدار همینه , مجبورت می کنه همه جوره به سر کنی :(

الان با دیدن فرهادِ سریال شهرزاد می بینم دقیقا این آدم تا اینجای ماجرا (من فقط تونستم علیرغم میلم 5 قسمتش را تا امشب ببینم) دو بار دچار این حالت شده, یه بار زمانی که از تیربارون خلاص شد و آخریش هم زمانیکه شهرزاد به خاطر خود فرهاد! ازش گذشت.

در هر دو ماجرا هم به ظاهر این آدم را زنده نگه داشتن ولی یه بار آرمانهاش و بار دوم عشق اش را جلوی خودش سر بریدند.

همیشه  برای یه همچین اتفاق هایی, کلی دلیل منطقی یا استدلال های عاطفی و احساسی میشه جور کرد و فرهاد (ها) هم لابد باید منت گذار و متشکر باشند. ولی کاش یه بار از فرهاد بپرسن جونش را ترجیح میده یا مرگ با عشق و آرمانش را...

* پی نوشت: هنوز نمیشه قضاوت کرد فرهاد واقعا قربانی هست یا نه, تا پایان داستان خیلی مونده, ولی حس القا شده تا اینجای قصه برام این بوده.

* بر م سراغ اپیزود 6 :)