جوانی یعنی احساس و خوب خیلی سال طول می کشه تا  فوتبال براش بیشتر منطقی باشه تا احساسی.

و من سالهاست قبول کردم, منطق حکم می کنه اگر تیمی ضعیف عمل کرد, حقش صعود نیست.

پ.ن 1: فرانسه و بلژیک عجب تیم های خوبی اند امسال.

پ.ن 2: امسال شاید گفت یکی از بهترین جام ها را داشتیم, تیم ها نه به خاطر اسم شون که به خاطر شایستگی شون تا الان بالا اومدند

پ.ن 3: برزیل دقت کافی را نکرد متاسفانه ....

پ.ن 4: حالا ببینیم کرواسی چه خواهد کرد

در دهه شصت و اون منطقه ای که ما زندگی می‌کردیم, شاید در اکثر خونه ها به غیر از کتاب‌های درسی بچه‌های قد و نیم قد  هر خانواده, قرآن , عم جزء و احیانا نهج البلاغه و مفاتیح کتاب دیگه‌ای تو خونه‌ها پیدا نمی‌شد و خوب مسما با زندگی کارگری و جنگ و دوران کوپن شاید کسی دغدغه کتاب خریدن هم نداشت.

تو اون وضعیت, من کمی خوش شانس بودم که بابام چند جلد کتاب داشت که به زور می‌توانست دو ردیف طاقچه را پر کند.
( به نظرم اگر خونه ای کتابخونه داشت باید متناسب با قد و سن بچه‌ها, کتاب‌ها را تو قفسه‌ها بچینند البته به قابلیت‌های صخره‌نوردی اونها هم نیم‌نگاهی داشته باشید)

من و خواهرک خوندن را قبل از رفتن به مدرسه یاد گرفتیم, چجوری؟! یادم نیست, شاید چون می‌نشستیم مشق نوشتن داداش بزرگامون  را نگاه می‌کردیم, دچار شدیم.

و خوب! تو دورانی که تنها وسیله تفریحی خونه یک تلویزیون سیاه و سفید 14 اینچ پارس قرمز و یک ضبط سونی سوغات مادر بزرگ از مکه بود من ناچار بودم با همون کتابها خودم را سرگرم کنم.

حالا فکر میکنید من تا سن 9-10 سالگی چی خونده باشم خوبه؟!

1) هزار و یک شب

2) چهارده معصوم

3) داستان راستان

4) چندین باب از اصول کافی

5) نهج البلاغه

6) قصص قران ( الان که فکر میکنم یادم میاد کلی داستان الحادی هم داشت که بعد ها فهمیدم از منابع یهود وارد شده)

7) بوستان

8) دیوان حافظ

9) لیلی و مجنون و خسرو و شیرین نظامی

10) رساله آیت الله مرعشی نجفی

11) امیر ارسلان نامدار

12) فیلمنامه قانون (فیلم هندی)

13) طب الکبیر

14) خودآموز زبان تصویری

15) قرآن

16) کیهان بچه ها (  از پس انداز پول تو جیبی م  فکر کنم شاید 5-6 جلد ازش داشتم)

17) نسیم شمال

18) چند جلد کتابی که در مسابقه کتابخونی مدرسه گرفتم و خوندم که یادمه بیشترش آثار استاد مطهری بود

....

حالا فکر کنید با اون سطح از سواد و دایره لغات و نبود استاد و مشاور, ذهن یک بچه 9 ساله درگیر چی بوده , چی کشیده تا کمی بفهمه نظامی علیه الرحمه یا شیخ کلینی چی می خواستند بگویند در اون وانفسا...

 بعید می دونم اون بچه دیگه آدم قبلیش باقی مونده باشه. اطرافیان هنوز دنبال علل ریشه ای رفتارهاش هستند ولی بعیده فعلا به نتیجه خاصی برسند ;)

 نتیجه: خلاصه که در اون دوران همه این کتابها محبوب بودند برای من.

خدا خوب داره گذر زمان را به رخ مون می کشه هر روز

برمی گرده می بینه همه ی خودیا مُردن !
با خودش میگه : با خودیا اینجوری کرده ، ببین چه بلایی سر دشمن آورده !

حکایت دولت ماست با طرح های اقتصادی اش

حدود سال 59-60 یک روز در خیابان دیدم یک آخوند ریزه میزه و خوشگل! منتظر تاکسی وایساده و از اونجایی که اون سالها هنوز انقلابی بودم سوارش کردم, اولین چیزی که بعد سوار شدن از من پرسید این بود : " هایده نداری گوش بدهم؟!"

و این شد آغاز یک دوستی سی و هفت هشت ساله.

امروز که حاج آقا اکبری برای دیدن رئیس اومده بود رئیس دوباره این خاطره را تعریف کردم, حاج آقا هم رو کرد به من و گفت :" عاشق موسیقی بودم, قبل از رفتن به حوزه می رفتم کلاس آواز , ولی بعد انقلاب جرات نکردم ادامه بدم"

بهش گفتم:" هنوزم دیر نیست, الان دیگه راحت میتونید برید سراغ موسیقی"

چشمهای آبی اش را بالا گرفت, یک جرعه از چای اش را سر کشید و حسرت 40 ساله اش را فریاد کشید

"در حسرت یک نعره ی مستانه بمردیم

ویران شود این شهر که میخانه ندارد"

اون موقع روم نشد بهش بگم...

" ناز نفست!"

در دو هفته اخیر اسب های رییس به میمنت و مبارکی کره دار شدند، رییس هر بار عکس ها را در گروه برای همکاران شیر کرد و برای همه مون آرزوی باروری! و خوشبختی اسبی کرد.

 امروز که کره دوم متولد شد اومد تو اتاق من و گفت: عکس ها را دیدی؟! یاد بگیر!!!!

من همون روزی که قصد کردم زن بگیرم فرداش دست به کار شدم و زن گرفتم.

بهش گفتم: مشکل اینه که من نمی خواهم زن بگیرم وگرنه منم همین فردا آستین بالا میزدم ؛)

حیف نجابت اسبی ام باعث شده همیشه سربه زیر باشم و نشنیدم زیر لب چی داشت بهم می گفت

بی ربط نوشت: امشب ترامپ بر سر پیمان بماند یا نماند ما دوران سختی را خواهیم داشت، دوران سختی که مسلما ابدی نیست

میکم: مریم

میگه آخه اسم خانم را کسی زیر بنر نمی نویسه!!!*

میگم: اسم را برای همین روزها رو بچه ها می گذارند, شما بنویس بقیه هم خواهد نوشت...

* واقعا اینجوریه؟؟؟؟

یعنی با بریدن اون تکه از مازاد دماغ عزیزان, خاطره نسخه اصلی و بدون روتوش شون کاملا به جالت پیش فرض کارخونه بر میگرده.

حالا یکی نیست بگه, کسی نمیگه لالی اگر اصراری به تشخیص علت تغییر چهره شون نداشته باشی.

البته واضح و مبرهن است که زدن ریش باعث تغییر چهره میشه, به شرطی که شما یک بار هم که شده, سوژه مورد نظر را با ریش دیده باشید.

فقط موندم دفعه قبل با چه ادله ای فکر کردم کسی اگر سرما بخوره قیافه اش 180 درجه می تونه تغییر بکنه. طرف بعد دو سال هنوز داره در راستای محو شدن در افق طی الارض می کند...

8 کیلوگرم وزن کم کرده بود, به خاطر وضعیت بهداشتی بد خوابگاه شون عفونت ریه گرفته که منجر به آسم خفیف شده الان.به خاطر رک بودنش از بس مجبور شده نگهبانی اجباری بده مشکل کم خوابی هم داره.

از بین هزار و یک خبر اقتصادی و سیاسی و احتماعی که مصل توپ پینگ پنگ بین مون رد و بدل میشه, بهم میگه واقعا دیگه نقطه روشنی نمی بینم.

بهش میگم : دیگه دارم مطمئن میشم همه مون نسبت به رنگ سیاه ,کوررنگی داریم, هر روز فکر می کنیم رسیدن به سیاه ترین حالت ممکنه ولی فردا می بینیم سیاهی امروز با دیروز فرق کرده, ولی با همه این حرفها من هنوز یک نقطه روشن تو طالعت می بینم.

میگه چی؟

میگم : پنج شنبه هفته دیگه ;)

کمی سرخ میشه و لبخند بر میگرده رو لبهاش....

پ.ن: بعد دو سال کشمکش به امید خدا هفته دیگه میرسه به دختر مورد علاقه اش.
خدا کند این امنیت نسبی را برامون حفظ کند به خاطر همه سرباز وظیفه هاب حال و آینده این خاک

کاش خدا این قشر زحمت کش را دو روز از نعمت داشتن این عزیز محروم می کرد تا بفهمند دنیا دست کیه. 

خدا می دونه چند سال دیگه چی از موسیقی, ادبیات, فرهنگ کوچه و بازار, آثار هنری , تاریخ و جفرافیا و حتی از خودمون باقی می مونه با این دلسوزان ...

* ابجد "کون" میشه 76 گویا, توصیه می شود از این به بعد به جای 76  از "هپ" یا " باقرزاره" استفاده کنیم...

تا رسید به مرحومه ... میرزاخانی بوسه چین.

ندید باید یک همچین آدمی را با این شهرت خواست، خدایش بیامرزد.

پ.ن بی ربط: چقدر از رای ای که دادم متاسفم.

پ.ن.۲ خیلی بی ربط تر: بالاخره پرسپولیس برگشت به وضعیت مطلوب قبل،امیدوارم این اتفاق مثل ۳۰ اسفند در تقویم نباشه برای طرفدارهاش.

بهش میگم جلوی خودش نگی بارسلونا, اونجوری نه تنهامطمئن میشه از فوتبال چیزی نمی دونی بلکه فکر می کنه حتی نمی تونی اسم باشگاه را از روی آرمش بخونی.

یک ربع بعد رفته سراغ گلنار میگه : حسین رفته منچستر یونایتد عکس انداخته :)))

بهش میگم: به حافظه ات هم شک می کنه حتما 

امسال که یک مسافرت تفریحی 10 روزه تقریبا داشتیم ( سه روز اول نمیه کاری بود) روز آخر دوباره به من می گفت: با تو مسافرت تفریحی هم نمیشه اومد کلا همه چی را خیلی جدی میگیری تا جد و باد آدم را جلو چشم مون نیاری ول کن نیستی .

خلاصه که بپرهیزید از سفر با همسفر اینجوری . 

پ.ن: امروز بعد از ظهر اومده بود پیشم  بهم میگه یک قیمت بگیر ببین هزینه سفر یونان چقدر در میاد دو نفره بخواهیم بریم!!!!( عبرت نمی گیره)

پ.ن 2: جالب اینکه با پیاده روی های بالای 15-16 کیلومتر در روز (حداقل روزی 12 ساعت) وزن هم اضافه کرده و شاکی شده :( 

اسکار ,شخصیت اصلی قصه بر عکس شخصیت های دوست داشتی "مردی به نام اوه" و "جزء و کل" با وجود تلخی اش شما را تا آخر کتاب به همراه می کشه , البته روح و روانی براتون باقی نمی گذاره در آخر, الباقی اش را خودتون بخونید و قضاوت کنید.

"اتحادیه ابلهان" احتمالا انتخاب بعدی باشه برای روزهای آخر سال که وصف خوبی ازش شنیدم.

روزهای آخر سال 96 را دریابید به هر حال

* کلیدر را در کمتر از این زمان خوندم , برای همین این دو هفته برام یه گل به خودی "استاد اسدی وار" محسوب میشه ;)

از وضعیت باشگاه مون دیگه نگم!

میگم حرفی نداری بزنی

میگه :" تشک های اینجا خوب نیست ابریه کمرم درد میگیره"

من که شک دارم در این نسل , اون یک دونه کروموزم x, y الان سر جای اصلی شون باشه.

شش ماه طول کشید تا بتونه تشخیص بده من کی دارم باهاش شوخی می کنم و کی جدی هستم.

روزهای اول که به شوخی بهش می گفتم تا سربازی نری درست نمیشی, از شدت عصبانیت سرخ می شد و می گفت من عمرا برم سربازی و سربازی تلف کردن عمره.

"خواهیم دید" با چاشنی یک لبخند تنها جوابی بود که از من می شنید.

دوشنبه بعد نهار خداحافظی اش کلی خاطرات ماه های اولش  را با هم مرور کردیم .بهم گفت یادتونه چقدر خام بودم , فکرش را نمی کردم یه روزی واقعا بخواهم برم .

امروز روز اولی بود که ملبس شد به لباس شریف سربازی و من جدا از همه حرف هایی که بهش زدم نگران امنیت "افشین" و همه جوانهایی ام که قراره تو این مملکت داوطلبانه و یا غیر داوطلبانه این مسیر را طی کنند.

امیدوارم  این خاک و مردمش و جوان هاش یه روزی از شر تفرقه و بی عدالتی و ناامنی خلاص بشوند .

* (از شانس خوبم هر دو تا همکارم (سرباز وظیفه و گلنار) خردادی اند, یعنی چنان استعدادی در این جماعت وجود داره که می تونید در کسری از ثانیه شادترین و عصبانی ترین حالت شون را ببینید. و اگر عادت به این اخلاق شون نداشته باشید مدام به خودتون شک میکنید.)

هر وقت بعد از قرارهای دوستانه یا تماس های تلفنی  می بینمشون عصبی اند.

چرا آخه؟!

تنها دهانت را کثیف کرده

آل پاچینو 

* علی اشرف درویشیان ( خدایش بیامرزد)

مي خنده و ميگه : نه چون شما هميشه سريع راه ميريد ، نفسم ميگيره اگر بخواهم قدم هام را با شما هماهنگ كنم. 

ميگم خجالت نمي كشي ، ١٠ سال جوان تر از من هستي.

ميگه : مطمئنيد شناسنامه تون اشتباه صادر نشده؟

ميگم: جيان لوييجي بوفون را ميشناسي؟

ميگه: كي؟!

ميگم: هيچي! من اول ميرم

زادروزتان مبارک جناب چخار(سخار)

الهی به امید تو...

زمان:پنج شنبه ٧:٣٠ صبح

آقاي خوش اخلاقي كه در را باز مي كرد توضيحاتي در مورد مدارك و نحوه مصاحبه مي داد و مي گفت برگه هاي سمت چپ روي ديوار را بخونيد حتما.

ساعت: ٧:٤٥

نفر اول از گيت مصاحبه مياد بيرون و ميگه:"بيمه مسافرتي بايد داشته باشيم"

دو سه نفري كمي جابجا مي شوند و ميرند از اون آقا خوش اخلاقه سوال بپرسم كه مطمئن بشوند.

نفر سوم مياد بيرون و ميگه:" يكي از عكس هاتون بايد رو فرم چسبانده بشه"

هفت، هشت نفري ميرند سراغ آقا خوش اخلاقه تا ببينند چسب داره يا نه.

نفر هفتم يا هشتم مياد بيرون و ميگه:"هزينه ويزا را نقد بايد داخل پاكت تحويل بديد"

جمعيت ي كه ميرند سراغ آقا خوش اخلاقه دو برابر قبل ميشه.

اولين خانم جمع ميره داخل و مياد بيرون و :" ميگن مدارك بايد سورت باشه"

اين بار ديگه رسما آقا خوش اخلاقه مي خواست سرش را بكوبه به ديوار.

سهیلا پشت بند این متن برام می نویسه :" تو واقعا خوبی" و سریع اضافه میکنه : "اينكه تو هر شرايطي خوب باشي خريت زيادي ميخواد"

یعنی یک درصد جا برای برداشت خوب داشتن از جمله اولش نذاشت.

جوانهای مردم داشتند از دست می رفتند از توهم همزمان از دست دادن حافظه شون.

#سعدی_جان

درک یک پایان
نيمه تاريك ماه
كشتن مرغ مينا 
تاريخ ايران مدرن

کتاب پنجمی هم بود (Sapiens- a Brief history of Humankind)که هفته پیش Vivian (دوست چینی ام) بهم معرفی کرد .دیدم اگر سفارش هم بشه گذاشت از داخل ایران با سریع ترین وضعیت ارسال 3-4 هفته بعد به دستم می رسه که بی خیالش شدم تا بعد.

خلاصه که توصیه آخر سال 95 اینه که کتاب بخونید به اندازه, موسیقی خوب گوش بدید (آلبوم آخر همایون را از دست ندید) و  خودتون را دوست داشته باشید .

به نقل از نوشته ای یکی از خوبی های سال 95 اینه که داره تموم میشه.

علیرغم همه اتفاق های بد و خوبش ان شالله روز ها آخر سال برای همه امن و ایمن پیش بره و امیدوارم سال 96 بشه آنچه باید بشه برای همه مون :)

مخصوصا با این صدای آسمونی هم بشنوید

حیف نیست,یلداتون را بخواهید با یک تفال حافظ تموم کنید. به نظرم هر کسی بنا به وسع و توانش از هر شاعری یک غزل یا قصیده یا ... بخونه.

ذخیره شب اول قبرمون همیناست بخدا

یلداتون پیشاپیش مبارک

پیرمرد 4-5 سال پیش, قبل از اومدن من به شرکت برگشته بود ارمنستان و من فقط جسته و گریخته اسمش را شنیده بودم. تا پارسال شنیدم دوباره اومده ایران و کارخونه مستقر شده , خدا خدا می کردم تا برگشتنم از سفر,ایران بمونه تا ببینم این شاهکار خلقت را. 

بعد از سفر فرصتی دست داد تا چند دقیقه ای باهاش همکلام بشم, خودم را که معرفی کردم لبخند زد و گفت تعریفت را خیلی شنیدم از حاج آقا ! دست ش را آورد جلو, به رسم ادب دستش را فشردم , که یکی از همکارها به شوخی گفت:ایشون با مسلمونهاش به زور دست میده, الانه که بره دستش را آب بکشه. مونده بودم چطوری برای پیرمرد توضیح بدم که شوخی های ما را جدی نگیره. ولی دیدم صورت سرخ و سفیدش سرخ تر شد.

گذشت تا هفته پیش که دوباره دیدمش, همون لبخند مهربون رو لباش بود  ولی متوجه شدم کمی محتاط شده در رفتارش, سعی میکرد با فاصله با من حرف بزنه, احتمال دادم ممکنه خستگی کار و دوری از خانواده اش باعث تغییر رفتارش شده باشه .موقع خداحافظی مدارکش را داد بهم تا براش برای یه کاری از سفارت وقت بگیرم, مدارکش را که گرفتم, عطر قهوه پخش شد تو دستام, با شوخی گفتم: گمونم بوی قهوه مادام میاد.

میگه مگه قهوه دوست داری؟ جواب دادم: مگه کسی هست که بدش بیاد.

دوباره دیدم سرخ شد, آروم گفت :می خواستم براتون یه فنجون قهوه ارمنی درست کنم, ولی گفتم شاید با خوراکی های ما مشکل داشته باشید, خنده ریز همکارام دوباره رفت رو اعصابم, فهمیدم دوباره از سادگی این بنده خدا سوء استفاده کردند. 

گفتم: سهم اشربه ی بهشتی را که اون دنیا ازتون میگیرم ولی حتما قبل از رفتنت باید یک فنجون قهوه مهمونم کنی.

امروز قسمت شد دوباره برم کارخونه, بعد ناهار گفت بشین تا برم قهوه را آماده کنم, فقط تلخ یا شیرین

گفتم: شیرین

یک ربع بعد, با یک لیوان! قهوه و دو بسته شکلات اومد تو اتاق کنفرانس, چشمهاش دوباره برق میزد.

بی نظیرترین قهوه ای بود که تو عمرم خوردم.

موقع خداحافظی دستش را گرفتم, بهش میگم عقیده ای که بخواهد آدمها را از هم دور کنه دین من نیست

گفت: یعنی چی؟!

گفتم: هیچی, مراقب خودتون باشید, رفتید خونه به مادام سلام برسونید.

خندیدم

لپاش گل انداخت :)

چجوري به جمعه برسم :(

* فقط نمی دونم شبیه صدای کیه?!(اینم بهونه برای نخوابیدن امشب, شکر که جور شد)

اما امان از "داوود-روبان قرمز"

وای از سکوت دلش پشت اون صدای خراشیده و زخمی

ممکنه که حاج کاظم "فاطمه و حیدر "راضیه را در کنارشون داشته باشند, ولی سهم داوود از محبوبه همون چشم های حک شده بر دیوار در آخرین سکانسه.

پ.ن.1: بادیگارد یک هفته ای هست اومده در شبکه نمایش خانگی, بخرید و ببینید و لذت ببرید.

پ.ن.2: دلم دوباره روبان قرمز را خواست .

پ.ن.3: در کنار کتاب خوب, فیلم های خوب ببینید و به دیگران معرفی کنید.( در راستای ترویج فرهنگ ذکات)

پیش خودم میگم: زندگی ما خیلی وقته از مخروط نوری خارج شده, تو این قسمت از فضا- زمان ی مینکوفسکی علیه الرحمه علیت هم نقض بشه, به هیچ جای دنیا هم نیست. 

*گزارش فعالیت روزانه ام را میدادم احتمالا می گرخید!!!

سردي و تلخي يك قصه هم جاذبه هاي خودش را داره.

* اين موضوع مطمئنا ربطي به كم حافظگي و بالا رفتن سن نداره ؛)

اين ترم متاسفانه خانمي كه اومده جاي همكاران قبلي داره همه تصورات خوب من را زير سوال مي بره، بابا مگه من در دنيا چند تا فعل مجاز و شدني دارم كه اينجوري داريد تيشه به ريشه اش ميزني!!!

پ.ن١ خودش هم ميدونه چي دم كرده نشسته اون گوشه نسكافه مي خوره

پ ن٢ معتقدم يكي از معجزات آقايون بغير از املت، چاي دم كردن شونه، خانم ها در اين زمينه ٣-٠ عقب اند

پ ن ٣ برم تا كلاسم دير نشده

تعداد کتابهایی را که در زندگیم بیشتر از یک بار خوندم, هنوز یک رقمی باقی موندند, رومن گاری و "زندگی در پیش رو" یکی از اون استثناهاست.

#چهرازی

با اومدن آلبوم نیلوفرانه شدم معتاد صدای افتخاری و تقریبا بیشتر نوار کاست های بعدی ش را  از همون مغازه می خریدم و بی خوابی های شبانه مون را با صداش می گذروندیم.

حساب آهنگ هایی که از صبح از افتخاری دارم گوش میدهم از دستم در رفته,  به قول خودش " روزگار کودکی برنگردد" ولی دلم نمی خواهد اون آدم و اون صدا دیگه بشه خاطره وقتی هنوز زنده است و می تونه "هنگامه" ی دیگه ای بسازه.

خیال روی توام دیده می کند پر خون
هوای زلف توام عمر می دهد بر باد

نه در برابر چشمی نه غایب از نظری
نه یاد می کنی از من نه می روی از یاد

*حافظ

** یادمه سال پیش این غزل را با صدای یک تعزیه خوان نیشابوری در فضای مجازی شنیدم, حیف از اون صدا اگر چیز بیشتری ازش به یادگار نمونه .

خانم های گرامی! امثال من ِ از غافله عقب مونده هیچ! کمی به فکر سلامتی خودتون باشید.

*  عجیب تریون شون هم اونایی که بچه شیر خواره را 3-4 ساعت در آرایشگاه در معرض استشمام و تنفس این مواد قرار می دهند!

مردی  به این دلیل دختر مورد علاقه اش !! را ترک کنه که اون دختر صدای بانو را دوست داره(یاللعجب).

به دختر مورد نظر گفتم, مردی که به این صدای توهین کنه, به درد زندگی نمی خوره, دخترک با اشک گوله شده در چشاش خندید .

 پ.ن: آخه چجوری دلشون میاد این صدا را 

دیگه کم کم به خودم شک کرده بودم که نکنه واقعا دارم گیج بازی در میارم  و در ادبیات اینها شونه یه جای دیگه است و دارم این بنده خدا را عذاب میدهم, بعد نیم ساعت دوزاری ام افتاد که خانم موقع چک کردن حرکاتم فقط پایین را نگاه می کنه و  فاصله بین پاهای خودش و من را ملاک قرار داده , بهش لبخند زدم و گفتم مربی جان به جان عزیزانت اگر خوب نگاه کنی عرض شونه های من همینی که هست,  اشل اندازه گیریت میزون نیست.

الغرض اینکه, آدم ها را با اشل عرض شونه های خودشون بسنجیم و اگر کسی سایزش با ما فرق داره, این را به حساب مشکل و عیب طرف مون نذاریم, و  مطمئنا همین تفاوت ها جزء حسن های نادر طبیعت محسوب میشه.

* مخصوصا آدمی را که بعد 1.5 ساعت ورزش بجای تخم مرغ سیب زمینی میاد یک بشقاب ذغال اخته می خوره را اصلا در حیطه هیچ مقایسه ای نیارید که دلش می شکنه.

همین

معجزه ی امشب بی نظیر بود

نشانه ها کم نیست

ایمان بیاوریم