شاهکار دیروز  من و مرضیه این بود که با اصرار، خانم کوچک را مجبور کردیم تو چمن های دارالعلوم منتظر باشه تا با هم برگردیم خونه. من تقریبا یک ساعت و نیم بعد نزدیکای خونمون متوجه شدم یکی تو چمن ها منتظرمون نشسته!

اگه خانم کوچک یک جای خشک و بی علف نشسته بود الان کلی به فضلی سبز مملکت اضافه شده بود.

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم مهر ۱۳۸۷ساعت 16:47  توسط م ر ی م