نمی دونم بچه های این دوره زمونه چرا اینقدر حول اند. در همین هفته ای که گذشت دو تا از دوستام تقریبا سی چهل روز بچه  هاشون زودتر از موعد مقرر به دنیا اومدن(البته خدا رو شکر حال مادر و بچه ها خوبه). دیروز به یکی دیگه از دوستان می گفتم تو اگه قصد همچین عملیات انتحاری را داری لطفا قبلش یه خبر به من بده، من دیگه قلبم ضعیفه نمی تونم خبرهای اینجوری را بشنوم.عجیبه خیلی از ما آدما عجله داریم زودتر به پایان خط برسیم ، ولی وقتی رسیدیم به پایان راه می بینیم توی مسیر فقط حواسمون به این بوده زودتر راه طی بشه، نمی دونم شاید فکر کردیم زندگی مسابقه دو است که پایان راه جایزه بهمون بدهند ولی غافل از اینکه خیلی از این جوایز بین راه توزیع شده و ما از دست شون دادیم.