چهارشنبه ای جزء مواقع نادری بود که مجبور شدم تو خیابان دستی به آب برسونم و از قضا از یکی از این سرویس بهداشتی های مکانیزه سر در آوردم.

وقت ورود متوجه شدم هیچ کدوم از درهای موجود دستگیره نداره و من چند دقیقه فقط در پی راهی برای باز کردن در گشتم که چشمم به منوال استفاده از دستشویی افتاد. مثل تلفن سکه ای باید قبلا هزینه ات را پرداخت می کردی و دقیقا مثل تلفن های زمان دار ، فقط مجاز به استفاده از سرویس به مدت مشخصی بودی و اگه کارت بیشتر طول می کشید وسط کار سیفون به طور خودکار زده می شد و در خودبه خود باز می شد. بعد از خوندن سکه را داخل صندوق کنار در انداختم ولی اتفاقی نیفتاد فقط چراغ کنار در از حالت آزاد به اشغال تغییر کرد ولی هیچ دری باز نشد. حالا هرچی می گردم سکه ی دیگه ای پیدا نمی کردم  تا گشتم و یک در باز پیدا کردم. جالب این بود که حالا دیگه این در بسته نمی شد تا اینکه یه سکه دیگه پیدا کردم و داخل صندوق انداختم و در را با ترس بستم( احتمال اینکه اونجا گیر کنم زیاد بود) . فکر کنید حالا اون تویید شلنگ را پیدا نمی کنید تا با کلی تفحص یافتم که شلنگ در حالت hide قرارداره دردسرتون ندادم تنها شانسی که آوردم این بود که اون وسط گیر نکردم. و البته شانس اوردم کسی نبود که این نیمچه ابرویمان هم برود.

فکر کنید اگه کسی خوندن فارسی بلد نبود تکلیفش چی بود اون وسط.